Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3670 K.2010/6213

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 12.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.02.2008 gün ve 2007/116-2008/99 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.12.2009 gün ve 2008/7771-2009/12634 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kefil olduğu kredi borcu nedeniyle 5020 Sayılı Bankalar Kanunu ile 4389 Sayılı Kanuna Ek 5. maddesi ile 15/3 maddeleri gereğince Pasaport Kanunu’nun 22. maddesi doğrultusunda davalı bankanın yazısı ile yurt dışına çıkışına tahdit getirildiğini, ancak bu kararın Anayasa’ya aykırı ve haksız olduğunu ileri sürerek, müvekkili hakkında konulan yurtdışına çıkış tahdidinin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yargılama sırasında davacı hakkındaki yurtdışına çıkış yasağının davalı tarafından kaldırıldığı gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.