KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/3686 E., 2010/5475 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
555 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.05.2007 tarih ve 2005/74-2007/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Oto. Ltd. Şti. ve ... Sey. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalıların malik, işleten ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları otobüste müvekkillerinden ...’ın yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen kazada yaralandığını, bu nedenle müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının bulunduğunu ileri sürerek, 27.617,60 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile ... için 10.000,00 TL, anne ve babası için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davcılardan ...’ın kazada % 14,3 oranında malul kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 27.617,60 TL sürekli işgöremezlik tazminatının davalı ... şirketi poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere davalılardan tahsiline, ayrıca ... için 5.000,00 TL manevi tazminat ve anne ve babası için ayrı ayrı 2.500,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan ... Otomotiv Ltd. Şti. ve ... Seyahat Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan ... Seyahat Ltd. Şti. vekilinin tüm, davalı ... Otomotiv Ltd. Şti. vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, yolcu taşıma sözleşmesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda davacılardan ...’ın yolcu olarak içinde bulunduğu otobüsün işleteninin davalılardan ... Otomotiv Ltd. Şti. ve ... Seyahat Ltd. Şti. olduğu iddia edilmiş, davalı ... Otomotiv Ltd. Şti. vekili ise mülkiyeti müvekkiline ait aracın 1.2.2001 tarihinden itibaren uzun bir süreliğine diğer davalı şirkete kiraya verildiğini ve aracın işleteninin davalı ... Seyahat Ltd.
Şti. olduğunu savunmuş olup, her ne kadar mahkemece, kira sözleşmesinin her zaman düzenlenebileceği, aracın gerçek işleteninin ... Otomotiv Ltd. Şti. olduğu neticesine varılarak bu savunmaya itibar edilmemiş ise de, temyiz aşamasında dosyaya sunulan Ulaştırma Bakanlığı Ankara Bölge Müdürlüğü tarafından tanzim olunduğu ileri sürülen “taşıt kartı” ibareli, 15.4.2004 tarihli belge suretinin incelenmesinden kaza yapan otobüsün davalı ... Seyahat Ltd.
Şti.’ne kazadan önce kiralandığı anlaşılmaktadır.
Kural olarak her ne kadar yargılama aşamasına ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesi mümkün değil ise de, husumet ile ilgili hususlar her aşamada ileri sürülebildiği gibi ayrıca mahkemece de resen nazara alınması gerekir.
Bu itibarla, mahkemece davalı ... Otomotiv Ltd. Şti. vekilinin temyiz aşamasında dosyaya ibraz ettiği 15.4.2004 tarihli belgenin adı geçen Bakanlık tarafından düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise hangi amaçla düzenlendiği sorularak, bu belgenin düzenlenmesinin davalılardan ... Otomotiv Ltd. Şti.’nin işleten olmadığı neticesini doğurup doğurmadığı belirlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye davalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/3686, K. 2010/5475, 17 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama