Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3923 K.2011/14707

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2010 tarih ve 2006/587-2010/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2005 1302 nolu çoklu tasarımının müvekkilinin tescili daha önceye dayalı tasarım ürünleri ile her yönüyle büyük benzerlik bulunduğunu savunarak, davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tasarımının genel izlenimleri itibariyle farklı olduğunu, yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşıdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının 04/04/2005 tarihli 2005 1043 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinde özellikle 3 ve 6 nolu tasarımlara dayandığı, davalının 18/04/2005 tarihli 2005 01302 nolu çoklu tasarımın 1 ve 2. sırasında yer alan tasarımların yeni olmadığının ileri sürüldüğü, tasarımların zigon sehpa olduğu, alınan bilirkişi raporlarındaki görüşler ışığında her iki tarafın tasarımları incelendiğinde davacının tasarımının ayak kısmı ile davalının tasarımının ayak kısımları arasında bir benzerliğin bulunduğu,

ancak davacının tasarımının ayak kısmının X harfine benzeyen yapısına rağmen davalının tasarımı ayak kısmının üst tarafının yukarıya ve içe doğru kıvrılan yuvarlak görünümü nedeniyle ayırt edici olduğu, davacı tasarımının, davalının tasarımının yeniliğini kaldıracak nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı tasarımının hükümsüzlüğü talebiyle açılmış ve mahkemece uyuşmazlığın özel ve teknik bilgiyi içerdiği kabul edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması cihetine gidilmiş ve alınan iki ayrı bilirkişi heyeti raporlarında farklı görüşler bildirilmiştir. Bu durumda bilirkişi raporları arasında oluşan çelişkinin giderilmesi için yeni bir inceleme yaptırılması gerektiği tabiidir.

Ancak, davada ispat yükü kendisinde bulunan davacı ve ispat yükü üzerinde bulunmayan davalı bilirkişi incelemesi için gerekli gideri ödeyemeyeceklerini beyan etmişlerdir.

Bu durumda, mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken, özel ve teknik bilgiyi gerektiren hususta mahkemenin kendi kanaatine dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; davacının davasını kanıtlayamamış olması karşısında sonuç itibarıyla doğru olan hükmün gerekçesinin HUMK'nun 438 maddesi uyarınca değiştirilerek kararın onanması gerekmiştir.