Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3929 K.2010/3783

Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.12.2009 tarih ve 2009/1358-2009/1358 D.İş. Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, ihtiyati hacze konu kredi sözleşmesindeki kefalet artırımına ilişkin ek sözleşmelerde müvekkilinin imzasının bulunmadığını ve kullanılan kredinin asıl borçlusu olan şirketin bu borç için ipotek verdiğinden ihtiyati haciz kararı verilmesinin yanlış olduğunu ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden alacaklı vekili, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, borçlunun itiraz nedenlerinin İİK 265. maddesi kapsamında değerlendirmeye tabi tutulacak itirazlardan olmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkindir.

Alacaklı banka vekilinin ihtiyati haciz istemine dayanak yaptığı kredi sözleşmelerindeki kefalet limitinin artırımına ilişkin belgelerde imzasının bulunmadığı yönündeki kefil ...’ın itirazı mahkemece, bu itirazın İİK.nun 265. maddesinde belirtilen itiraz nedenlerinden olmadığı gerekçesiyle ret edilmiştir.

Oysa, İİK.nun 265 nci maddesinde borçlunun kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere karşı itiraz edebileceği hükme bağlanmıştır.

Bu durumda mahkemece, İİK.nun 265/2. maddesinde yer alan ihtiyati haczin dayandığı sebeplere ilişkin olarak yapılan sorumluluğunun doğmadığı yönündeki itirazın değerlendirilmesi gerekirken, itiraz sebeplerinden olmadığı gerekçesiyle itirazın reddi yerinde görülmediğinden kararın itiraz eden yararına bozulması gerekmiştir.