Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/3952 K.2011/15966

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.11.2009 tarih ve 2008/423-2009/745 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye’deki futbolla ilgili her türlü düzenlemeyi yapma yetkisine sahip olduğunu, bu amaçla kendisine bağlı bulunan marka, logo, renk gibi kullanım haklarını sponsorluk sözleşmesi çerçevesinde firmalara devretme hak ve yetkisine sahip olduğunu, davalının ise 2008 Avrupa Futbol Şampiyonası organizasyonu boyunca müvekkiline ait ögeleri kullanarak, sponsor olmadığı halde sponsormuş gibi davranarak reklam faaliyetlerinde bulunduğunu ileri sürerek, bu durumun ve davalının eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunun, müvekkillerinin ve sponsorların haklarının ihlal edildiğinin tespitine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalının, davacıdan izin almaksızın milli takımın renk ve işaretlerini kullanmak suretiyle davacı ve sponsorlarının haklarını ihlal ettiği, bu durumun orta düzeyde izleyici ve kişileri yanılttığı, iltibas yarattığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının münhasıran davacıya ve milli takıma ait bulunan marka, renk, logo gibi tanıtım ögelerinin davacının izni dışında kullanarak sponsorluk algısı yarattığının ve yanıltıcı reklamlar yapıldığının, bu eylemlerin haksız rekabet oluşturduğunun ve davacı ile sponsorlarının ticari haklarının ihlal edildiğinin tespiti ile hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.