KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/3976 E., 2011/14854 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2009 tarih ve 2006/275-2009/450 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin maliki ve sürücüsü olduğu araçlar ile davalı ait yükün Türkiye’den Irak’a taşınması işini yaptıklarını, yükün alıcısına teslim edildikten sonra geri dönüş yolunda Irak’ta kimliği belirsiz kişilerce araçların yağmalanarak yakıldığını, araçların davalıya bağlı olarak çalıştığını, bu nedenle işleten sıfatı ile müvekkillerinin uğradığı zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 80.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının taşınmasını üstlendiği yükün davacı ...’a ait araçlar ile taşındığı, emtianın alıcısına teslim edilmesi ile taraflar arasındaki taşıma ilişkisinin sona erdiği, dönüş yolunda araca gelen zarardan davalının sorumluluğunun bulunmadığı, davacı ...’in ise araçların sürücüsü olmadığı gibi olsa bile araç hasarı nedeniyle oluşan zarardan aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/3976, K. 2011/14854, 3 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama