Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4007 K.2010/4525

Taraflar arasında görülen davada Marmaris 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.08.2009 tarih ve 2009/76 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili, müvekkilinin adına kayıtlı teknenin bakım ve muhafaza işlemleri için alacaklıdan hizmet satın aldığını,hizmet bedeline karşılık 11.07.2009 keşide tarihli, 4312 EURO bedelli senet düzenlediğini,senet bedelinin ödendiğini ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir

Alacaklı vekili,toplam borcun 9912,69 EURO olduğunu,bu miktarın 4312 EURO kısmının senede bağlandığını,bu miktarın ödendiğini,kalan borcun 5600 EURO olduğunu savunarak,talebin reddini istemiştir.

Mahkemece ihtiyati haciz kararına karşı itiraz üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme ve tüm dosya kapsamına göre,alacaklının ödemeyi kabul ettiği,senedin bedelsiz olduğu,senet dışı fazla alacak için senede dayanarak takip yapılamayacağı gerekçesiyle itirazın kabulüne,ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı,alacaklı vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati hacze itiraz nedenleri İİK'nun 265.maddesinde tahdidi olarak gösterilmiştir. Dava konusu olayda itiraz eden borçlu vekili her ne kadar bir ödeme belgesi ibraz etmiş ise de belgede bu ödemenin senet karşılığı olduğu yazılı değildir.Alacaklı vekili ödemenin senede karşılık yapılmayıp borcun senetsiz kalan kısmına karşılık yapıldığını savunarak bu hususta da fatura ibraz ettiğine göre,borçlu vekilinin itirazının ancak bir menfi tespit davasına konu olabileceğinin kabulü gerekir. Mahkemece bu husus nazara alınarak itiraz eden borçlu vekilinin ihtiyati hacze itirazının reddine karar vermek gerekirken, kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.