Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4126 K.2011/16279

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2008/148-2009/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;müvekkilinin 24. ve 25 sınıfta tescilli PANÇO ve PANCHO markalarının sahibi olduğunu, davalı Kariyer Dış Ticaret ve Dan. Hiz Nakl. LTD.

ŞTİ' nin PANÇO ve PANCHO ibarelerinin 12 ve 20. sınıfl mallarda marka olarak tescili için yaptığı başvuruya, benzerlik, tanınmışlık ve kötüniyetli başvuru sebeplerine dayanarak yaptıkları itirazların reddedildiğini, oysa markaların aynı olduğunu, emtia benzerliği konusunda da sınıflandırma sisteminin bağlayıcı olmadığını, tescil başvurusu kapsamındaki malların müvekkilinin markasının emtia listesi ve ticari işletmesinin faaliyet konusu ile doğrudan ilişkili mallar olduğunu ileri sürerek.

TPE YİDK’nın 2008-M-406 ve 2008-M-417 sayılı kararlarının iptalini, davalı şirket adına tescil edilen markalarının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; başvuruların emtia listelerindeki malların farklı olduğunu, taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Davalı Kariyer Dış Tic. ve Dan. Hiz. Nakl. Ltd. Şti. vekili ise, markaların görsel açıdan aynı veya benzer olmadığını, tescilli oldukları mal veya hizmet sınıfları açısından da aynı veya benzer olmadığını, davacının 3, 5, 10, 12, 18, 20, 25 ve 35. sınıflarda 2007 yılında yaptığı tescil başvurusunun ise müvekkilinin 2006 yılındaki tescil başvurusundan sonra yapıldığını, markaların sınıfları dikkate alındığında hitap ettikleri tüketici grubunun farklı olduğunu, davacının tanınmışlık iddiasının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının, davacının uzun yıllardan beri kullandığı ve tanıttığı markasını, yazılış şeklini dahi değiştirmeden ve emtia listesinin bir kısmı bakımından benzer olacak şekilde tescil ettirmek istemesindeki amacın, davacı markasının tanınmışlığından yararlanmak olduğu, bu bakımdan davalının başvuru aşamasında kötü niyetli olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı; davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinin usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu marka başvurularında yer alan 12/04, 12/09, 12/26, 20/05, 20/01, 20/15 ve 20/24. sınıf mallar bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) ve 8/4. maddesi uyarınca nisbi ret ve hükümsüzlük sebeplerinin gerçekleşmiş bulunmasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalı şirketin, davacının uzun yıllardan beri kullandığı ve tanıttığı markasının yazılış şekli ve emtia listesinin bir kısmı bakımından haksız yarar sağlaması kuvvetle muhtemel mallar için tescil ettirmek istemesi ve binlerce kelime içinde davacı markasının yazılış şeklini dahi aynen kullanarak uyuşmazlık konusu 2006/40831 ve 2006/40832 sayılı marka başvurularını yapmasının davalının kötüniyetli olarak davacı markasının tanınmışlığından yararlanmak amacını taşıdığı gerekçe siyle de davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay HGK'nun 16.07.2008 tarih 501/507 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 556 sayılı KHK'nın 42. maddesinde kötüniyetle gerçekleştirilen marka tescilinin hükümsüz kılınabileceğine dair bir hüküm olmasa dahi, genel hüküm ve temel prensip niteliğindeki MK'nun 2. maddesi uyarınca kötü niyetin korunması mümkün olamayacağndan kötüniyetin varlığının belirlenmesi halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilebilir.

Söz konusu HGK kararında, genel olarak kabul gören anlayışa göre tescil yoluyla sağlanan marka korumasının amacına aykırı biçimde kullanılması yoluyla başkasının markasından haksız olarak yararlanmak veya gerçekte kullanılmayıp yedekleme, marka ticareti yapmak ya da şantaja yönelik başvuru ve tescillerin kötüniyetli marka tescili olarak kabul edileceği belirtilmekte olup, kötüniyetin varlığının her somut olayın özellikleri gözönüne alınarak belirlenmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Bu durumda, somut uyuşmazlık bakımından yukarıda (1) nolu bentteki 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) ve 8/4 maddeleri kapsamında tescil engeli bulunan mallar dışındaki dava konusu başvuruların kapsadığı 12 ve 20. sınıftaki diğer ürünlerin vasfı, niteliği, hitap ettiği ortalama tüketici kitlesi ve başvuruda kullanılan renklerin davacının tanınmış kabul edilen markasının koruma kapsamında olmadığı dikkate alındığında başvuru konusu PANÇO ve PANCHO ibarelerinin bu ürünler üzerinde kullanılması halinde davacı markalarından haksız yararlanma oluşturmak amacıyla davalı şirket tarafından kötüniyetli olarak tescil başvurusu yapıldığının kabulü mümkün bulunmamaktadır.

O halde, yukarıda (1) nolu bentte sayılan emtia dışında kalan ve dava konusu başvurularda yer alan 12. ve 20. sınıflardaki diğer mallar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.