Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4139 K.2012/3772

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.01.2010 tarih ve 2008/57-2010/5 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.03.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı Çaydavul Orman Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılından bu yana gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, “FORM” ve “ETİ FORM” ibareli markaların sahibi olduğunu, 1991 yılından bu yana aralıksız kullandığı ve tanınmış hale getirdiği “FORM” ibareli markalarıyla iltibas yaratacak şekilde davalı şirketin “doraform’ ibareli markanın adına tescili için diğer davalıya başvuruda bulunduğunu, müvekkili markalarıyla benzer olduğu, tanınmışlıklarından faydalanacağı ve karışıklık yaratacağı gerekçesiyle yapılan itirazın kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, markanın tescili halinde hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, tesis edilen kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, tescile engel hal olmadığını, benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin orman ürünleri ve inşaat malzemeleri alanında faaliyet gösterdiğini, emtiaların farklı olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ‘FORM’ ibareli markaları ile davalı şirketin tescilini istediği ‘şekil+doraform ibare ibaresi arasında bir bütün olarak değerlendirildiğinde anlamsal, işitsel ve görünüş olarak benzerlik olmadığı, kullanılacakları emtiaların da tamamen farklı bulunduğu, davacı markalarının gıda sektöründe tanındığı, davalı şirketin tescilini istediği markaların 19. sınıf emtialarda kullanılacağı, emtialar dikkate alındığında tanınmışlıktan faydalanma ihtimalinin veya davacı markalarının itibarının zarara uğraması tehlikesinin olmadığı, 556 sayılı KHK.nin 8/1-b maddesi uyarınca yapılan değerlendirmenin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.