Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4233 K.2012/4245

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.12.2009 tarih ve 2009/255-2009/632 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13.03.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin şehirlerarası taşıma ve bilet satış işi yaptığını, davalının ise şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapan otobüs firması olduğunu, taraflar arasında düzenlenen 27 Nisan 2007 tarihli acentelik sözleşmesine göre bilet satışlarından % 15 komisyon almasının kararlaştırıldığını, sözleşme her ne kadar 13/04/2012 tarihi sonuna kadar süreli bir sözleşme gibi görülse bile feshedilmediği süre içerisinde süreli sözleşme haline dönüştürüldüğünü, müvekkilinin 01/05/2007 tarihinde acentelik hizmeti vermeye başladığını,

bu hizmetin davalının sözleşmeyi haklı bir neden olmaksızın tek taraflı feshettiği 25.03.2009 tarihine kadar aralıksız devam ettiğini, davalının sözleşmeyi haksız feshetmesi nedeniyle yaklaşık aylık 57.000,00 TL'den 2.053.000,00 TL kar mahrumiyetine uğradıklarını ileri sürerek, haksız fesih nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL tazminatın fesih tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili,davaya bakmaya Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin mali konular bölümünde hizmet karşılığında % 10 hizmet bedeli ödeneceğinin belirlendiğini, davacının kestiği % 15 komisyonun haksız olduğunu, davacıya sözleşme hükümlerine uyması bildirildiği halde uymadığından taraflar arasındaki sözleşmenin 9. maddesi uyarınca 19/03/2009 tarihli fesih ihbarnamesi ile haklı nedenle feshedildiğini, acentelik sözleşmesinin davacının iddiasının aksine süreli sözleşme olduğunu savunarak,

davanın reddini istemiş, karşı davada ise, 27.04.2007 tarihînden, acentelik sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar, fazla kesinti nedeniyle müvekkilinin davacıdan 429.761,9 TL alacaklı olduğunu iddia ederek, fazla komisyon ücretlerinin kesilme tarihlerine göre reeskont faizi ile birlikte davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı vekili, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, asıl davada davacı acentenin sözleşmede % 10 olarak belirtilmesine rağmen, bilet satışlarından % 15 komisyon ücreti kesmesinin sözleşmeye aykırılık oluşturması nedeniyle, davalı yanın sözleşmeyi feshetmesinin yerinde olduğu, kaldı ki sözleşmenin 9. maddesi hükmü uyarınca, tarafların tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetme haklarının bulunduğu, bu nedenle davacının herhangi bir kar kaybı bulunmadığı, davalının sözleşme tarihinden fesih tarihine kadar geçen 1 yıl 10 ay 23 günlük sürede, bu kesintiye karşı çıkmayarak zımnen kabul ettiği gerekçesiyle, asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin karşı davanın reddine yönelik gerekçesi karşısında, asıl davadaki feshin haklı olduğuna yönelik gerekçesi yerinde değil ise de; taraflar arasındaki acentelik sözleşmesinin sözleşmenin süresi ve feshi başlıklı 9. maddesinde taraflara tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetme hakkının tanınmış olmasına nazaran, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.