Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/449 K.2011/8139

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/03/2009 tarih ve 2004/594-2009/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı taşıyıcı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, nakliyat sigorta poliçesi ile müvekkili tarafından sigortalanan pamuğun davalılar tarafından taşınması esnasında aracın yanması nedeniyle emtianın tamamen zayi olduğunu ileri sürerek, sigortalısına ödenen hasar miktarı 36.205,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalılardan ... hakkındaki davayı takip etmediklerini belirtmiştir.

Davalılardan şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, emtiada oluşan hasarın davalıların sorumluğunda olduğu ve sigorta şirketinin sigortalısına ödediği tazminatı davalılardan isteme hakkının bulunduğu gerekçesiyle davalılardan ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkında ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı taşıyıcı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK.nun 1301 nci maddesine dayalı tazminat istemlerinde sigorta şirketi, tazmin ettiği bedel nispetinde gerçek zarar miktarını rücuen zarar sorumlusundan talep edilebilir. Somut olayda mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, alınan bilirkişi raporları taraflar arasındaki uyuşmazlığı çözmeye yeterli değildir. Zira, raporda mahkemenin gerekçesinde belirttiğinin aksine gerçek zarar miktarına ilişkin hiçbir tespit ve değerlendirme yapılmaksızın sadece sigortalıya yapılan ödeme miktarı esas alınmıştır. Halefiyete dayalı tazminat isteyen davacının, ancak gerçek zarar miktarını talep etme hakkı bulunduğuna ve

davalı taraf da bedele itiraz etmiş olduğuna göre mahkemece; tarafların iddia ve savunmaları da nazara alınarak uzman bilirkişilerden oluşturulacak kurul vasıtasıyla tazmini gereken gerçek zarar miktarının usulünce tespiti gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, somut olayın tabi olduğu CMR Konvansiyonu’nun 27/1 nci bent hükmünde, hak sahibinin ödeme talebinin yazılı olarak taşıyıcıya gönderildiği tarihten, böyle bir talepte bulunulmamış ise, dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedileceği öngörülmüştür. Bu madde hükmü temerrüt faizini düzenlediğine göre, talebin gönderildiği tarihten anlaşılması gereken talebin ulaştığı tarih olup, Dairemiz’in uygulaması da bu yöndedir. (25.11.1999 T. 8068E – 9566K, 07.06.2004 T. 12199E-6351K)

Somut olayda, davacı ..., dava tarihinden önce ihtarname keşide ederek, davalılardan mümeyyiz şirketten ödeme talebinde bulunmuş ancak mahkemece, istem gibi davacının sigortalısına yaptığı ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmiştir.

Bu durumda mahkemece, ihtarname içeriği tartışılarak atıfet mehili içerip içermediği de belirlenerek sonucuna göre temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, açıklanan düzenleme üzerinde durulmaksızın ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.