Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4494 K.2010/4670

Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.06.2008 tarih ve 2005/729-2008/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortaklığının devamı sırasında bütün aidat ödemelerini yaparak kooperatife karşı olan mali yükümlülüğünü yerine getirmiş olduğunu, bu hususta müvekkiline “protokol” adı altında yazılı bir belgenin düzenlenerek verildiğini, bu belgede müvekkilinin aidat borcu kalmadığının ve müvekkili tarafından davalı kooperatife 10.000,00 YTL ödeme yaptığı hususunun belirtildiğini, müvekkilinin kooperatife olan mali yükümlülüklerini yerine getirmiş olmasına rağmen müvekkiline konut verilmediğini, müvekkilinin kooperatiften istifa ettiğini, davalının müvekkilinin yaptığı ödemeleri iade etmediğini,

müvekkilinin yaptığı aidat ödemelerinin bir kısmı ile toplu olarak yapmış olduğu 10.000,00 YTL’lık ödemenin kooperatif kayıtlarına işlenmediğini ileri sürerek, 20.000,00 YTL’nin istifa tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kooperatife 17.12.1996 tarihinde ortak olduğunu, 30.05.2001 tarihli dilekçe ile de ortaklıktan istifa ettiğini, davacının kooperatife yatırdığı paranın 5.835,00 YTL olup, tarihsiz protokol ile bu miktarın 10.000,00 YTL’ye tamamlandığını, davacının ancak bu miktarı isteyebileceğini savunarak, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının ortaklığı sırasında toplam 10.000,00 YTL ödemiş olduğu sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 YTL’nin 01.02.2002 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.