Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4822 K.2010/6906

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 gün ve 2007/253-2008/140 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.01.2010 gün ve 2008/9486-2010/797 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından gerçekleştirilen, "Ladies Cup" ibareli, 41. sınıfın 8. alt grubunda yer alan spor hizmetleri ve spor amaçlı organizasyon düzenleme hizmetlerini içeren marka tescil başvurusunun, Markalar Dairesi kararı ile 556 sayılı KHK’ nin 7. maddesinin c bendi hükmünce reddedildiğini, oysa işaretin marka olabilme vasfının mevcut olduğunu ve nitelik bildirici olmadığını, red kararının kaldırılmasına yönelik davacı itirazlarının YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE, kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya aykırı olmadığını, başvuru konusu "Ladies Cup" biçimindeki işaretin tescil kapsamına alınmak istenilen spor hizmetleri ve spor amaçlı organizasyon düzenleme hizmetleri için vasıf bildirici olduğundan ayırt ediciliğinin bulunmadığını, bu nedenle 556 sayılı KHK’ nin 7. maddesinin c bendi hükmü uyarınca reddinin zorunlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, başvuru konusu işaretin Türkçe’deki karşılığının "hanımlar kupası" olduğu, bu işaretin, bayanların katılımına ilişkin spor organizasyonu ve hizmetlerinin tanımlanmasında yaygın biçimde kullanıldığı, kavram (mal/hizmet) adına veya tanımına yakın olduğu ve hatta anılan hizmeti tanımladığı, davacının sunacağı 41/8. sınıf hizmetleri, başka işletmelerin sunduğu hizmetlerden ayırt etmeyi sağlamaktan uzak olduğu, söz konusu hizmetlerin yararlanıcılarının nazarında bu işaretin, sunulacak hizmeti gösterdiğinden, 556 sayılı KHK’ nin 7/c maddesi anlamında tanımlayıcı olduğu,

sunulacak hizmetin ismini tanımlayan nitelik bildirici bir ibarenin tek bir firmanın tekeline verilmesinin aynı hizmetlerin sunumunu yapan diğer firmalar için rekabeti haksız biçimde sınırlandıracağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili ,karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.