Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4851 K.2012/4755

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.02.2010 tarih ve 2006/343-2010/66 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27.03.2012 gününde davacı vekilinin mürafadan vazgeçme dilekçesi de dikkate alınarak Dairemizce dosyanın duruşmasız ele alınmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin, borçlu Altıngüç Oto Gıda... Ltd.

Şti.ne aralarındaki ticari ilişki çerçevesinde maya (ekmek katkı maddesi) sattıklarını, bu ilişki sonucunda müvekkili Pak Gıda A.Ş.'nin 141.962 USD, diğer müvekkili As Gıda A.Ş.'nin de 14.410 USD alacaklı olduğunu, müvekkillerinden Pak Gıda A.Ş.'nin alacağının sadece 20.000 TL'lik kısmını elindeki teminat mektubunu paraya çevirmek suretiyle tahsil edebildiğini, bunun dışında borçlu şirketten hiçbir tahsilat yapılamadığını, bu alacağın tahsili amacıyla Altın Güç firması aleyhine ilamsız takibe geçildiğini, borçlunun borcun yalnızca 20.000 TL'lik kısmına itiraz ettiğini, kalan kısım için herhangi bir itirazda bulunmadıklarını,

borçlu şirket davalı yetkililerinin müvekkillerinin satmış olduğu malları veya bunların karşılıklarını şirket kasasına ve kayıtlarına geçirmediklerini, kendi şahsi malvarlıklarına aktardıklarını, borçlu şirket aleyhine yapılan takiplerin yetki itirazı nedeniyle Adana İcra Müdürlüğüne gönderildiğini ve borç ödemeden aciz belgelerinin tanzim edildiğini, borçlu şirkete satılan malların veya karşılıklarının şirket malvarlığında bulunmaması nedeniyle davalıların TTK'nun 336/b.5 maddesi uyarınca sorumlu olduklarını ileri sürerek,

toplam alacak olan 148.939 USD karşılığı 220.206,31 TL.nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın zamanaşımı, usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, doğrudan davalıların sorumlu olduğuna dair herhangi bir delile ulaşılamadığı, davalıların ortağı bulunduğu şirketin davacılara borcunun olmadığına yönelik tespit nedeniyle reddedilen iflas davasının dahikesinleştiği, davalıların TTK.nun 336.maddesi kapsamında şahsi sorumluluklarını gerektirir kasti ve ihmali hareketleri ile davacı taraf zararına neden olduklarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacıların davaya konu ettikleri zararın dolaylı zarar olması ve dava dışı şirkete verilmesinin talep edilmesinin gerekli bulunması karşısında davanın bu yönü ile dahi dinlenme kabiliyetinin bulunmamasına nazaran davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.