Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4883 K.2010/5672

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy Asliye 2.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.09.2007 gün ve 2005/54-2007/615 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.06.2009 gün ve 2007/12965-2009/7836 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı bankanın Kadıköy Şubesi’nde tasarruf hesapları ve kredi ilişkisi bulunan müvekkillerinden ...’nın diğer davalı oğlu Tolga tarafından kullanılacak kredi için 350.000 Euro ve 43.763 ABD Doları tutarındaki hesapları üzerine rehin ve blokaj konulması için 16.01.2004 tarihli talimat verip iki adet rehin ve blokaj taahhütnamesi imzaladığını buna rağmen davalı banka şube yetkilisinin davacıların hiç tanımadığı dava dışı ...

Ltd.Şti.’nin aldığı kredi için bu taahhütnameleri kullandığını, kullanılan kredi borcunun sözü edilen şirket tarafından ödenmemesi üzerine borcun ihtirazi kayıtla davacılar tarafından ödendiğini ileri sürerek, 240.000 YTL’nin 26.04.2004 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 11.07.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile dava tarihine kadar işlemiş faiz karşılığı 77.862.047.769 YTL’nın da tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların imzaladıkları taahhütnameler uyarınca dava dışı şirkete kullandırılan kredinin teminatı olarak rehin ve blokaj işlemi yapıldığının, davacıların borcu çekincesiz ödediklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin davanın kabulü ile 235.469,91 YTL asıl alacak 4.530,09 YTL birikmiş faiz olmak üzere toplam 240.000 YTL’nın davalıdan tahsiline dair verdiği kararın Dairemizce bozulması üzerine davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.