Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4886 K.2011/16665

Taraflar arasında görülen davada Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/02/2010 tarih ve 2008/256-2010/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinin adına marka ve tasarım olarak tescilli olan “Çaykur Tiryaki Çayı”nı isim, renk, ambalaj ve dizayn ile aynen taklit ederek, “Esra çay tiryakiler için+şekil” ibaresini TPE’ye başvurarak 556 sayılı KHK’nin hükümlerine aykırı olarak marka olarak tescil ettirdiğini, bu durumun tüketiciler bakımından iltibasa yol açabileceğini, müvekkilinin bu marka ile ilgili olarak tasarım tescil belgesinin de bulunduğunu bildirerek davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her iki marka arasında iltibasa neden olacak şekilde benzerlik bulunmadığını, “Esra Çay” ibaresinin müvekkili şirketin markasının ayırt edici unsuru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, her iki markanın aralarında bir ilişki olduğu izlenimi yaratacak şekilde benzer olduğu, her iki ürünün karıştırılmaya müsait olduğu, davacı markası daha önce tescil edildiğinden davacının davalı markasının hükümsüzlüğünü talep etme hakkı bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı marka tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.