Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/497 K.2010/4157

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/12/2007 gün ve 2006/251-2007/492 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.10.2009 gün ve 2008/6092 - 2009/10171 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olmak üzere 1997 yılında 77.000 DEM ödemede bulunduğunu, ancak müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, verilen paranın ise başlatılan takip sonucu uzun sürede taksitler halinde geri alındığını, bu nedenle müvekkilinin maddi ve manevi zararının bulunduğunu ileri sürerek, 5.000 YTL maddi ve 1.000 YTL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının parasının faizi ile birlikte çok daha fazla olarak geri ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının munzam zararını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.10.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.