Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/4970 K.2011/16664

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2010 tarih ve 2008/2277-2010/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın internet bankacılığı hizmetinden yararlandığını, 27/07/2006 tarihinde müvekkilinin hesabından bilgisi dışında 3.000,00-YTL paranın EFT ile müvekkilinin tanımadığı Ayhan Kinet adına aktarıldığını, bankanın objektif özen yükümlülüğünü yerine getirmemesinden dolayı müvekkilinin uğradığı zarardan sorumlu olduğunu bildirerek 3.000,00-YTL’nin bankanın uyguladığı en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zararın davacı tarafından gerekli güvenlik önlemlerinin alınmamasından dolayı oluştuğunu, bu nedenle müvekkili bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı bankanın gerekli güvenlik tedbirlerini almadığından %90 kusurlu olduğu, davacının ise güvenlik sağlayıcı ek tedbirler almadığı ve kullanmadığı için %10 kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.700,00-TL’nin 27/07/2006 tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.