Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5105 K.2011/16954

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2009 tarih ve 2008/381-2009/673 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında hisse senedi, menkul kıymet alım satımı konusunda aracılık sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin Gediz yetkili şubesi aracılığıyla hisse senedi alımı için müvekkilin havale yaptığını, hisse senetlerinin alındığını ancak müvekkilin talimatı olmaksızın bu hisse senetlerinin satılıp parasının müvekkile havale edilmiş gibi gösterildiğini ileri sürerek hisse senetlerinin aynen iadesi, mümkün olmadığı taktirde dava tarihindeki bedellerin reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında aracılık sözleşmesi imzalandığını ve davacı adına hesap açıldığını ancak davacının bu hesaba ne hisse senedi ne de para gönderdiğini, ispat külfetinin davacı taraf da olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı lehine delil olma ve ispat kuvvetine sahip olmayan davalı defterlerinin, TTK 85. maddesi gereğince aleyhine delil teşkil ettiği, davacının aynen iade talebinden vazgeçtiği, dava konusu hisse senetlerinin dava tarihi itibariyle İMKB Ağırlıklı Ortalama Fiyatları üzerinden değerleri toplamının 9.343,15 TL olduğu, nakten davacıya ödenmeyen hisse senetleri bedellerinin ise 2.728,00 TL bulunduğu gerekçesiyle 12.071,15 TL 'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.