KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/5226 E., 2012/4960 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mart 2012
- Mahkemesi
- Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/01/2010 tarih ve 2008/137-2010/5 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı.vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/03/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "MAXİMAREX" ibaresinin 25. sınıf emtealar için marka olarak adına tescili başvurusunun, davalı şirketin "MAX MARA" ve "WEEKEND BY MAX MARA" markalarına dayalı itirazı sonucunda, diğer davalı TPE'nce reddedildiğini, oysa anılan markaların iltibasa yol açacak derecede benzer olmadığını ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 26/03/2008 tarih ve 2008/M-1578 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı marka başvurusu ile davalı şirketin "MAX MARA" markasının aynı olmasa da yazı karakterleri ve telaffuz açısından ayırt edilemeyecek kadar benzer bulunduğu, ayrıca davalı şirket markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-i ve 8/4. maddeleri anlamında tanınmış marka olduğu, markaların benzerlikleri ve iltibas yaratma tehlikesi de göz önünde bulundurulduğunda, davacı başvurusunun davalı markasının itibarını ve ayırt edilcilik karakterini zedeleyebilecek nitelikte olduğu ve tanınmışlığından haksız yararlanması ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/5226, K. 2012/4960, 29 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama