Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/523 K.2010/2068

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/11/2000 tarih ve 1997/636-2000/580 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 03.06.2003 gününde taraflar ve avukatları tebliğe rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasındaki alacak-borçların tasfiyesi için 26.12.1994 tarihli protokol düzenlendiğini, müvekkilinin protokolden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davalıların edimlerini yerine getirmediğini, davalılara edimlerini ifa etmesi için İzmir 5. Noterliğinin 10.11.1995 tarihli ihtarın çekildiğini, müvekkilinin dava dışı Cantaş Düzcam A.Ş.nin İzmir bayilerinden olduğunu, davalıların cam ihtiyaçlarının müvekkili tarafından karşılandığını, davalıların müvekkiline verdikleri çek ve senetleri,

cari hesaba dayalı borçlarını süresinde ödemediklerinden müvekkilinin de dava dışı şirkete olan borçlarını yerine getiremediğini bu nedenle bayiliğinin iptal edildiğini, müvekkilinin büyük zarara uğradığını, daha sonra Cantaş Düzcam A.Ş’.nin müvekkilinin tüm yükümlülüklerini yerine getirmesi kaydıyla bayilik sözleşmesinin yeniden yapılacağının bildirildiğini, davalılara bu durumun bildirilmesine rağmen yükümlülüklerini yerine getirmediklerini, davalıların 26.12.2004 tarihli protokolün 3, 4,5 ve 6 numaralı bentlerinde bulunan taahhütlerini de yerine getirmeyerek müvekkilinin zarara uğramasına neden olduklarını ileri sürerek,

müvekkilinin müsbet ve menfi zararlarına karşılık olarak fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla şimdilik, 5.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının bayilik sözleşmesinin iptalinden bu yana bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, davacının protokolün 9. maddesi hükmü uyarınca muhtemel zararları karşılamak için verilen 3.000.000.000 TL. tutarındaki bonoyu takibe koyduğunu, davacının haksız kazanç peşinde olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı müsbet ve menfi zararlarını talep etmiş ise de sözleşmeyi fesh etmeyip BK 106/II maddesi uyarınca ifayı istediğinden, davacının müsbet zarar isteminin esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 146.379.484 TL’nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında alacak ve borçların tasfiyesi için düzenlenen 26.12.1994 tarihli protokole dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi raporu alınmak suretiyle, davacı müsbet ve menfi zararlarını talep etmiş ise de sözleşmeyi fesh etmeyip BK 106/II maddesi uyarınca ifayı istediğinden müsbet zarar istemi esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, dava dilekçesinde davalıların cam ihtiyaçlarının davacı tarafından karşılandığı, davalıların davacıya protokol gereği verdikleri çek ve senetler ile cari hesaba dayalı borçlarını süresinde ödemediklerinden davacının bayisi olduğu dava dışı Cantaş Düzcam A.Ş. ile olan bayilik sözleşmesinin iptal edildiği, davacının bu nedenle büyük zarara uğradığı iddiasının yanında, davalıların 26.12.2004 tarihli protokolün 3, 4, 5 ve 6 numaralı bentlerinde düzenlenen yükümlülüklerini yerine getirmedikleri iddiası da bulunmaktadır.

Ne var ki ne mahkeme kararında nede hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının bu iddiası üzerinde inceleme yapılmamıştır.

Bu itibarla mahkemece dava dilekçesinde ileri sürülen taraflar arasında düzenlenen 26.12.2004 tarihli protokolün 3, 4, 5 ve 6 numaralı bentlerinde düzenlenen yükümlülüklerin davalılar tarafından yerine getirilip getirilmediği ve davacının bu nedenle doğan bir zararının bulunup bulunmadığı hususlarında yeniden bir inceleme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.