KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/5391 E., 2010/5025 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.07.2008 tarih ve 2007/129-2008/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalı kooperatif tarafından düzenlenen 03.10.2003 tarihli ihtarname uyarınca davalı kooperatif hesabına ihtirazı kayıt altında 23.10.2003 tarihinde 5.087.000.000 TL yatırmış olduğunu, bu tarih itibariyle anılan tutarda borcunun bulunmadığını ileri sürerek, 23.10.2003 tarihine kadar olan dönem için 5.087.000.000 TL borcunun olup olmadığının ve varsa bunun miktarının tespitine, tespit edilecek borç miktarının yatırmış olduğu 5.087.000.000 TL’den mahsubu ile mahsup sonrası kalan miktarın faiziyle birlikte tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile 23.10.2003 tarihine kadar davacının 1.060,00 YTL aidat, 2.579,00 YTL faiz olmak üzere toplam 3.639,00 YTL borçlu olduğunun tespitine, davacı bu dönem için 5.087,00 YTL ödediğinden fazla ödendiği anlaşılan 870,00 YTL aidat, 578,00 YTL gecikme faizi olmak üzere 1.448,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/5391, K. 2010/5025, 6 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama