Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5555 K.2010/8423

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2008 gün ve 2004/576-2008/23 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.02.2010 gün ve 2010/896-2010/1436 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında yapılan protokol uyarınca müvekkilinden aylık alan hak sahiplerinin paralarının davalı bankaya yatırıldığını, protokol uyarınca, altı aydan fazla süre ile hesaplardaki parada hareket olmaması halinde davalı banka tarafından bildirimde bulunulması gerektiğini, davalının bu yükümlülüğünü yerine getirmediğini, müvekkilinin zararının oluştuğunu ileri sürerek, 95.074,12 TL faiz alacaklarının, hesaplarda biriken 374.290.07 TL.nın müvekkili kurum hesaplarına intikal ettiği tarihlerden itibaren işletilecek ticari reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında asıl alacak olan faiz talebi ıslah edilerek 131.929.19 TL’nin hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, gelir ve aylık alanların durumlarında meydana gelen değişikliklerin değerlendirilmesinin davacının yükümlülüğü olduğunu, bu yükümlülüğün sözleşme ile üçüncü şahıslara devredilemeyeceğini, bunun yanında faize faiz isteminin de yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının taraflar arasındaki protokol hükümlerine aykırı olarak hesabında tuttuğu paraları süresi içinde davacı hesabına aktarmadığı, böylelikle sebepsiz zenginleştiği, asıl alacağın faiz olması nedeniyle dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği sonucuna varılarak, 131.929.19 TL’nin davalıdan tahsiline, bu alacağın 95.074,11 TL miktarına dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihi olan 19.10.2007 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına ilişkin tesis ettiği karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine asıl alacağın faiz alacağı olduğu, bu alacağa yeniden faiz uygulanmasının doğru bulunmadığı gerekçesiyle davalı yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.