KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/5630 E., 2010/7520 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
- Birleşen dava
- Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Sayısı
- 2005/515 Esas
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2009 tarih ve 2009/107 - 2009/684 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili asıl ve birleşen davalarda, müvekkillerinin murisi ...’ın davalıya ait trene binmek isterken meydana gelen tren kazasında hayatını kaybettiğini, davacıların desteklerinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek, asıl davada 600,00 YTL, birleşen 2003/706 E. Sayılı davada 401,00 TL ve 2005/515 E.dosya ile birlikte toplam 52.159,78 TL’nin davalıdan avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce (olayda hatır taşıması bulunduğunun değerlendirilmesi ve vekalet ücretinin davacılar lehine ayrı ayrı takdirinin gerektiği ) gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, asıl dava ile birleşen 2005/706 E. Sayılı dosyalara ilişkin verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığın ve birleşen 2005/ 515 E. davada % 20 oranında hatır taşıması indirimi uygulanarak 37.364,28 TL davalıdan avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/5630, K. 2010/7520, 28 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama