Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5678 K.2011/16043

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01/10/2009 tarih ve 2009/425-2009/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada mevduat hesabı olduğunu, bu mevduatın banka nezdinde değerlendirildiğini, ancak müvekkilinin hiçbir yazılı talimatı olmaksızın hesabından davalı tarafından 4.066,64 TL’nın kesildiğini ileri sürerek, bu meblağın reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının bankada gecelik (O/N) işlemleri yaptığını ve çok yüksek oranda faiz aldığını, gerçekleşen faizin gabin nedeniyle istenemeyeceğini, ayrıca ahlaka aykırı olduğunu, bir yılda alınabilecek faizin bir gecede alındığını savunarak, davanın reddini savunmuş, karşı davasında da, bankanın tenkise tabi tuttuğu kısmın BK.nun 20 ve 21 nci maddeleri uyarınca kısmi butlanla malûl olduğunun kabulü ile davacıya borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın reddine dair verilen karar kesinleşmiş bulunduğundan asıl dava yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, karşı davanın kabulü ile davalı-karşı davacının davacı-karşı davalıya 4.065,66 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı karşı davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.