Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5723 K.2010/6054

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.04.2007 gün ve 2005/448-2007/248 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.11.2009 gün ve 2008/1259-2009/11444 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketle imzalandığı üçüncü şahıs kontrollük sözleşmesi gereğince davalı şirkete doğalgaz döküm ve denizden nakil borularının kontrollüğü hizmeti verdiğini, hizmet bedeline ilişkin 32 adet fatura içeriği toplam 154.045 USD’nin ödenmemesi üzerine davalıya temerrüt ihtarı gönderildiğini ve yine ödenmemesi üzerine de icra takibi yapıldığını, davalının haksız itirazı sonucunda açılan itirazın iptali davasının kabul edilip kesinleştiğini, ancak 154.045 USD alacağın 23.10.2005 tarihinde 43.385 YTL olarak tahsil edildiğini ve bu rakamın ise 35.672 USD’na tekabül ettiğini, buna göre,

davacının faizle karşılanmayan 118.373 USD zararının oluştuğunu ileri sürerek faizle karşılanamayan munzam zarardan ıslah ile birlikte 600.000 YTL’nın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, BK’nun 83. maddesine 3687 Sayılı Yasa ile eklenen fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten sonra 27.12.1994 tarihinde yaptığı icra takibinde 154.045 USD tutarındaki alacağını aynen yada fiili ödeme günündeki kur değer üzerinden TL karşılığını isteme hakkına sahipken yasanın tanıdığı kur hakkını kullanmayıp alacağını takip tarihindeki kur üzerinden TL’na dönüştürülerek seçimlik hakkını kullandığı ve buna bağlı olarak da faizi ile birlikte talep ettiği alacağını tahsil ettiği, bu nedenle kur farkından kaynaklanan munzam zarar istenemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce onanmıştır.

Bu defa davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.