Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5810 K.2011/12342

Taraflar arasında görülen davada Antalya 6.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2009 tarih ve 2008/181 - 2009/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2011 gününde davalı avukatı Betül Uçar gelip, davacı avukatı tebligata rağmen duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ...'ye ait Kızıklı Katı Atık Düzenli Depolama Tesisinin işletilmesi ve çöp suyunun taşınması işini üstlendiğini, müvekkilinin hakediş bedelinden haksız olarak (13.500) TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Teknik Şartname'nin 2.7. maddesinde depolama sahası işletmesinde toplam 30 personel bulundurulması gerektiğinin, 11. maddesinde de iş başında bulunmayan personel için o ayki hakedişten gelmediği gün başına (150) TL kesileceğinin belirtildiğini, davacının ise Aralık 2007 ayında 27 personel bulundurduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu için sözleşmeye uygun olarak tamamlandığı ve davalının da işi kabul edip bu konuda tutanak düzenlediği, davacının diğer aylarda sözleşmede belirtilen 30 personelden daha fazla sayıda personel çalıştırdığı, sözleşmenin bittiği Aralık ayında 27 personel çalıştırması nedeniyle istihkakından kesinti yapmanın hakkaniyete uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının hak ediş bedelinden davalı tarafından yapılan kesintinin, taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine aykırı ve haksız olduğu iddiasına dayalı istirdat istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 17, Genel Şartname'nin 44/b, Teknik Şartname'nin 11 ve 2/7. maddelerinde, davacının depolama sahası işletmesinde vasıfları belirtilen toplam 30 personel bulundurmasının gerektiği belirtilmiş, Genel Şartname'nin 10. maddesinde de işyerinde çalıştırılması gereken sayının belirtildiği hallerde yüklenicinin bu sayıda personel bulundurmak zorunda olduğu düzenlenmiştir.

Teknik Şartname'nin 11. maddesinde de davalı tarafından, teknik personel dışındaki gelmeyen her bir personel için her gün başına, yüklenici davacıya (150) TL. ceza kesileceği belirtilmiştir.

Dolayısıyla taraflar arasındaki sözleşme ve şartnamelerde işin kaliteli ve düzenli yapılması için her ay çalıştırılması gereken personel sayısı ve nitelikleri açıkça bildirilmiş olup, bu sayının yaz/kış dönemlerine veya tesise gelen çöp miktarına göre değişebileceği hakkında bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Davacının ise 2007 yılı Aralık ayında 3 personeli eksil çalıştırdığı 03.04.2008 tarihli tutanak ile tespit edilmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, davalının taraflar arasındaki sözleşme ve şartnamelerin anılan hükümleri uyarınca davacıya ceza kesebileceği kabul edilerek, tarafların iddia ve savunmalarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.