Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/590 K.2011/8119

Taraflar arasında görülen davada Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2009 tarih ve 2008/291-2009/443 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin 5.000 paylı şirketin, 2.250 adet hisseye sahip ortakları olduğunu, 06.06.2008 tarihli genel kurulda 150.000 TL olan sermayenin 450.000 TL artırılarak 600.000 TL'na çıkarıldığını, şirketin Uzel Makine A.Ş. firmasının bayiliğini yaptığını, bu şirketin ise iflas etmesi nedeniyle traktör üretimini durdurduğunu, şirkete avans olarak verilen 579.377 TL çeklerle ilgili olarak menfi tespit davasının devam ettiğini, bu çeklerin ödenmemesi durumunda sermaye artırımına gerek kalmayacağını, yine şirketin traktör satışı yapmaması nedeniyle ticari faaliyetinin durduğunu,

sermaye artırımını şirketteki hisse dağılımını değiştirmeye yönelik olduğunu, iyi niyet kurallarıyla bağdaşmadığını ileri sürerek, genel kurulun sermaye artırımına ilişkin 4. ve sermaye şekline ilişkin 6. maddesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sermaye artırımının zorunluluktan kaynaklandığını, Uzel Makine A.Ş. firmasının bayiliğinin yapıldığını, şirkete avans olarak çeklerin verildiğini, bu firmanın zor durumda olduğunu, çeklerin karşılığının banka kredisi ile karşılanamaması durumunda şirketin zor duruma düşeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şirketin nakit ihtiyacını karşılamak için sermaye artırımına gittiği, iyi niyet kurallarına aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.