Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/5949 K.2011/16577

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2008/498-2009/2124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 19/11/2007 tarihinde KVK Adana Teknik Servisi tarafından davalı şirket aracılığı ile müvekkiline gönderilen müşterilere ait yedi adet nokia marka cep telefonunun davalı taşıyan tarafından teslim edilmediğini, müşterilerin zararlarının müvekkili tarafından karşılandığını, yapılan ihtara rağmen davalının telefon bedellerini ödemediğini ileri sürerek, (3.109,54) TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, göndericinin kargo içeriğini paket olarak beyan ettiğini, Karayolu Taşıma Kanunu'nun 8. maddesine göre müvekkilinin sorumluluğunun bulunmayıp her türlü sorumluluğun gönderene ait olduğunu, öte yandan ikinci el ve arızalı cep telefonları için sıfır model telefon ücretinin talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kargonun taşınma sırasında kaybolduğu, cevap dilekçesi içeriğine göre taşınanın 7 adet cep telefonu olduğunun çekişmesiz olduğu, davacının kaybolan telefonların bedellerini sahiplerine ödemesi karşısından davalının KTK 8. maddesine dayalı savunmasının MK. 2 maddesi gereğince geçersiz olduğu, ancak kaybedilen telefonların arızalı ve ikinci el telefonlar olduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, (2.588,25) TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.