Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6007 K.2011/17655

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2009 tarih ve 2008/134-2009/653 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ...’in diğer davalı Özver Makine Mümessillik Ltd. Şti.’nin ortakları olduklarını, davalı ...’in söz konusu şirketi münferit imzası ile temsil yetkisini havi müdürlük görevinden faydalanarak, davalı şirket hesabında bulunan parayı kendisinin ve sahibi olduğu davalı Hena Teks.

Boya ve Apre Sanayi A.Ş.’nin hesaplarına aktardığını, şirket gelirlerinin ticari defter kayıtları dışına aktarılması nedeniyle davalı şirkete vergi matrah farkı ve vergi cezası tahakkuk ettirildiğini, 6183 sayılı Kanun’un 35. maddesi gereğince bu miktarlardan müvekkilinin de şahsen sorumlu bulunduğunu, bu olayların ortaklıktan çıkmayı istemek için haklı neden teşkil ettiklerini ileri sürerek, müvekkilinin davalı Özver Makine Mümessillik Ltd.

Şti.’nden çıkmasına izin verilmesine, müvekkilinin şirketten ayrılması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 TL’nin avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 19.10.2009 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek toplam 613.144,51 TL’nin ve 30.760,80 USD’nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ... ile davacı arasında ihtilaflar yaşandığını ve müvekkilinin çabası ve maddi katkıları ile ihtilafların bir nebze çözüme kavuşturulduğunu, ancak davacının 2005 yılında ortağı olduğu şirketin kasasında bulunan 70.000 EURO civarındaki çeki alarak tahsil ettiğini, bu konuda ortakları bilgilendirmediğini, söz konusu olay nedeniyle açılan davalar neticesinde müvekkilinin yetkisini kullanmasının engellendiğini, tarafların ortak olduğu şirketin kâr eden bir şirket olmadığını, davacının vergi borcundan kurtulmak için işbu davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı Özver Ltd. Şti.’ne %40 hisse ile ortak olduğu, anılan şirketin müdürlüğüne 14.08.2006 tarihli karar ile davalı ...’in 10 yıllığına seçildiği, ...’in aynı zamanda davalı diğer şirketin de ortağı ve yönetim kurulu başkanı bulunduğu, adı geçen davalının, diğer davalı Özver Ltd. Şti.’nin hesabından kendi hesabına ve yönetim kurulu başkanı olduğu davalı şirket hesabına usulsüz para transferleri yaptığı, ortaklar arasındaki güven ilişkisinin sona

erdiği, davacının ortaklıktan çıkma talebinin haklı olduğu, toplam 1.166.276,61 TL ile 76.902 USD paranın usulsüz transfer edildiği, bu miktarlardan davacının hissesine düşen miktar ile çıkma payı toplamından davalı limited şirket ile ...’in sorumlu bulundukları, diğer davalının ise hesabına transfer edilen meblağ oranında sorumlu olduğu,

her ne kadar bilirkişi raporunda çıkma payının yalnızca ortak olunan şirketten istenebileceği belirtilmiş ise de, açıklanan para transferlerinden fayda sağlayan diğer davalıların da fayda sağladıkları, bu nedenle davacının bu davalılardan talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının TTK’nun 551. maddesi uyarınca davalı limited şirketten çıkmasına izin verilmesine, çıkma bedeli olarak 613.144,51 TL ile 30.760,80 USD’nin avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline(davalı Hena Tekstil A.Ş.’nin 313.630,64 TL ile 27.560,80 USD’den sorumlu olmak üzere) karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirketten çıkmaya izin ve çıkma payının tahsili istemlerine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davalı şirket müdürü ...’in usulsüzlük yaparak davacının da ortağı olduğu şirkete ait parayı zimmetine ve ortağı olduğu diğer davalı şirket hesabına geçirdiği, bu durumun da şirketten çıkmaya izin için haklı sebep olduğu ileri sürülmüştür.

Anılan sebepler, TTK’nun 543. maddesi delaletiyle limited şirketlerde de uygulanması gereken aynı Kanun'un 161. ve 162. maddeleri uyarınca şirket müdürünün azli için haklı sebep teşkil edebilir ise de, davacının 4 ortaklı limited şirketten çıkması için haklı sebep oluşturamazlar. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de, davalı limited şirket hesabından usulsüz olarak başka hesaplara aktarılan parayı talep etme yetkisi, söz konusu paranın maliki olan şirkete ait olup, davacı ortağın bu yönden aktif husumet ehliyetinin bulunmadığının gözden kaçırılması da doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.