Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6036 K.2010/7710

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2008 gün ve 2006/172-2008/69 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.02.2010 gün ve 2008/11000-2010/2017 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin turizm ve seyahat sektöründe ...TURİZM ibaresi ile faaliyet gösterdiğini, davalı tarafın ...ibaresi üzerinde herhangi bir hakkı bulunmadığı halde Ekim 2004’den beri bu ibareyi kullandığını ve bu suretle müvekkil şirketin bir alt acentesi izlenimi yaratmaya çalıştığını, ayrıca müvekkil şirketin markalarına tecavüz teşkil ettiğini, 2005/24 D.İş sayılı dosyada ihtiyati tedbir kararı verildiğini, müvekkili şirket adına 185280, 98/6071 numara ve 2004/04 numara ile ...markalarının tescilli olduğunu, müvekkil şirketin 1966 yılında kurulduğunu, en son 1991 yılında ...TURİZM ve TİCARET unvanını aldığını ileri sürerek,

davalının müvekkilinin ticaret unvanına, tescilli markalarına tecavüz teşkil eden fiillerinin ve haksız rekabetin men'i ile 10.000,00 YTL maddi ve 10.000,00 YTL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece maddi tazminat istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalının “Tura” ibaresini turizm alanında kullanması eyleminin davacı adına kayıtlı 185280 sayılı “...Turizm” ve 200404 sayılı “...Marin” ibareli markalarından doğan marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalının tespit edilen marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet eylemlerinin meni’ne, takdiren 10.000,00 YTL manevi tazminatın ihlal eylemlerinin başlangıcı olarak saptanan 24.10.2004 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 22.02.2010 tarihli kararı onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.