Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6133 K.2011/16519

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/02/2010 tarih ve 2008/421-2010/17 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllar gemicilik yaptığını,bu sektörde... ismiyle maruf ve meşhur olduğunu, İzzet Kaptan ibaresinin TPE nezdinde 2006/39447 numara ile tescil edildiğini, davalının gezi gemisinde...- S ismini kullandığını, markanın kullanılmaması yönündeki beyanlarının noterden ihtar edilmesine rağmen, davalının bu ismi kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek davalının markaya vaki tecavüzünün önlenmesine, 40. 000 TL maddi ve 5000. TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden İdris Sağanak’ın söz konusu gemiyi 1992 yılında satın aldığını ve gemiye...- S ismini koyduğunu ve bu ismi gemi siciline tescil ettirdiğini, davacının ¼ hissesini 2008 yılında müvekkillerinden Abdüsselem Kartal’a devrettiğini, marka üzerindeki haklarının tescilden önce doğduğunu, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, davacının talebinin afaki ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, markanın İstanbul Gemi siciline tescilli olduğu ve bu haliyle kullanımın markaya tecavüz, haksız rekabet oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, İzzet Kaptan – S markasının 1999 yılından buyana 37. sınıf hizmetler bakımından tescilsiz marka olarak kullanıldığı ve bu suretle anılan marka üzerinde öncelikli kullanım hakkının davalı ... ile diğer davalı ...’a ait olduğunun belirlenmiş bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.