KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/6144 E., 2010/8073 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Şanlıurfa Asliye 2.Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa Asliye 2.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.05.2008 gün ve 2003/272-2008/336 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.02.2010 gün ve 2008/11084-2010/2013 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ...tarafından diğer müvekkili Ahmet’e gönderilmek üzere davalı şirketin Şanlıurfa GAP Şubesi’ne teslim edilen 1360 kg. bakır elektrik kablosunun müvekkili ...dışında başka bir kişiye teslim edilerek müvekkillerinin mağdur edildiğini, davalının ağır kusurlu olduğunu, malların fatura bedelinin 11.109.774.500 TL olduğunu, davalıdan zararın tazminin şifahi olarak istenmesine rağmen ödenmemesi üzerine ihtarname keşide edildiğini, müvekkillerinin zayi olan malların bedelinden başka bu malları ticarette kullanamamasından dolayı da zararı olduğunu ileri sürerek,
fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müspet ve menfi zararı ile birlikte toplam 15.000.000.000 TL’nın ziya tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar Dairemizin 22.02.2010 tarihli kararı ile onanmıştır. Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/6144, K. 2010/8073, 8 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama