KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/6241 E., 2010/5549 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.12.2007 tarih ve 2003/707-2007/431 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinden aidat borcu ve faizi adı altında 4.065,40 YTL istenildiğini, oysa daha önceden müvekkilinin davalı kooperatif tarafından ihraç edildiğini ve bu kararın iptali için açılan dava süresi içinde müvekkilinin genel kurullara çağrılmadığını, bu nedenle aidat borcu ve gecikme faizi için temerrüde düşürülmediğinden müvekkilinin faiz borcunun bulunmadığını, davalı kooperatifin borcu bulunduğu gerekçesiyle müvekkiline tahsis edilen dairenin tapusunu da vermediğini ileri sürerek,
müvekkilinin borçlu bulunmadığının tesbitini ve tahsis edilen dairenin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında istenen parayı davalı kooperatife ödeyerek davayı istirdat davası olarak devam ettirmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının aidat borcu ve gecikme faizlerinden sorumlu olduğu, bu nedenle istirdat isteminin reddine, yargılama sırasında dairenin tapusunun davacı adına tescil edilmiş bulunması nedeniyle, bu istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/6241, K. 2010/5549, 18 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama