Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6428 K.2011/17029

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/10/2009 tarih ve 2009/576-2009/1414 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirkete sigortalı bulunan ...’e ait iş yerine 09.01.2009 tarihinde patlayan pis su borusu nedeniyle kanalizasyon suyu dolduğunu, bu sebeple halıların zarar gördüğünü, poliçe şartlarına göre 3.570.00 TL hasar tesbit edildiğini ve hasar miktarının 16.02.2009 tarihinde sigortalıya ödendiğini belirterek; 3.570.00 TL nin 16.02.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, olayın oluşumunda Kaski’nin kusurunun olmadığını, yer altı çarşısı içerisinde pis suyun geri tepmesini önlemek amacıyla motopomp odası tesis edildiğini motopomp odasının işletmesinin yer altı çarşısına verildiğini, yer altı çarşısının motopomların periyodik bakımını yapmadığını, zararın davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığı iddia edilidiği için davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğinibelirtmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu tazminatı gerektiren olayın haksız fiil niteliğinde olduğu, davalı kurumun kamu hizmetinin ifasına ilişkin bulunduğu, hizmet kusuru ile bağımlı olduğu, bu sebeple tam yargı davasını oluşturduğu gerekçesiyle, davada görevli mahkemenin Kayseri İdare Mahkemesi olduğu, mahkemenin görevsiz olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK nın 1301. maddesi uyarınca açılan rücuen alacak istemine ilişkindir.

TTK.nın 18. maddesinde; kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll nci maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin de ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

2560 sayılı İstanbul Su Ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş Ve Görevleri Hakkında Kanunun ek 5. maddesinde, bu kanunun diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanacağı hükmü düzenlenmiş, ilgili yasal düzenleme gereğince davalı KASKİ Genel Müdürlüğünün 2560 sayılı yasaya tabi olduğu sonucuna varılmıştır.

İSKİ Genel Müdürlüğü’nün Kuruluşu Hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da kurumun genel kurul, yönetim kurulu ve genel müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun ve aynı zamanda davalının özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da, 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ Genel Müdürlüğü’nün "gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun l8/l nci maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3 ncü maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll - 272l Karar, l983/323 sayılı kararında benimsemiştir.

Her ne kadar 12.02.1959 gün 1958-17 Esas - 1959-15 Karar sayılı idari eylemlerle ilgili bir içtihadı birleştirme kararı varsa da 23.11.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2560 sayılı yasanın hükümleri karşısında bu içtihadı birleştirme kararının davalı bakımından uygulama alanın kalmadığı sonucuna varılmalıdır. Bu kurallar, YHGK.nun 29.11.1995 gün 1995/11-647, 1043 Karar sayılı içtihadında aynen benimsenmiştir.

Bu durumda tacir olan davalı KASKİ Genel Müdürlüğü ile davacının sigortalısı arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu göz önünde bulundurularak, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.