Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6447 K.2011/17675

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2010 tarih ve 2006/398-2010/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı tarafından İşyerim Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalanan müvekkiline ait işyerinde 07.12.2005 tarihinde meydana gelen hırsızlık olayında 11 adet tekstil-konfeksiyon makinesinin çalındığını, makinelerin toplam değerinin (45.150) TL olduğunu, talep edilmesine rağmen davalının zararı ödemediğini ileri sürerek, (45.150) TL hasarın, 08.12.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının çalındığını iddia ettiği makinelerden sadece bir tanesinin faturası bulunduğunu, diğer on makineye ilişkin davacının defter ve kayıtlarında fatura ve kayıt bulunmadığını, beyan ile defter ve kayıtların birbirini doğrulamadığını, işyerinin yangın tahliye kapısında kilit bulunmadığını, rizikonun gerçekleşmesini önlemek için gerekli tedbirlerin alınmadığını, temerrüde düşmediklerinden olay tarihinden faiz istenemeyeceğini, davanın kabulü halinde yasal faiz uygulanması gerektiğini, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia,savunma, toplanan deliller, beninmesnen bilirkişi ek raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sigorta poliçesinin özel koşulları bölümünün Hırsızlık Klozunda "çalınan malların değer ve miktarlarının tespitinde, sigortalının beyanının kanuni defter ve kayıtlarıyla uyumlu olması şarttır." düzenlemesinin bulunduğu, bu kapsamda davacı şirketin ticari defter ve kayıtlarının delil niteliğinde olmadığı gibi çalındığı ileri sürülen on makineye ilişkin herhangi bir kayıt ta bulunmadığı,

bununla birlikte işyerinin kapasitesi, iş hacmi, fiziki koşulları birlikte değerlendirildiğinde onbir adet makinenin davacının işyerinde bulunmasının mutat olduğu, "makinelerin takas yolu ile edinilmesi sebebiyle faturalarının bulunmadığı" yolundaki davacı iddiasının aksinin davalı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, (42.244,24) TL tazminatın 08.01.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı; davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı (45.150,00) YTL'nin hasar tarihi olan 08.12.2005 tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsilini istemiş, hükme dayanak yapılan 18.11.2009 havale tarihli ek raporda ise makinaların bedelinin (35.720,32) TL olduğu, davalının temerrüdünün 13.02.2006 tarihinde gerçekleştiği ve bu tarihe göre de işlemiş temerrüt faizinin (6.523,92) TL olduğu belirtilmiştir.

Herşeyden önce davacının müddeabih haline getirdiği bir birikmiş temerrüt faizi olmadığı gibi bu miktar için harç da yatırılmış değildir.

Bu itibarla mahkemece (35,720,32) TL'nin 13.02.2006 tarihinden itibaren avans faizi nisbetinde temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmek gerekirken BK'nun 104/son maddesine de aykırı olacak ve mükerrer temerrüt faizine imkan verecek şekilde (42.244,24) TL'nın 08.01.2006 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.