Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6547 K.2010/7596

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.07.2008 gün ve 2007/379-2008/410 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.03.2010 gün ve 2008/12160-2010/3150 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Güngören ve Kumkapı Şubesi nezdinde bulunan 2 ayrı hesabından müvekkilinin bilgisi ve talimatı olmadan 11.09.2006 tarihinde internet aracılığı ile tanımadığı bir kişinin hesabına toplam 11.890,00 YTL EFT yapıldığını, davalı bankanın elektronik bankacılık hizmetinde gereken güvenliği sağlayamadığını ileri sürerek, anılan meblağın dava tarihinde itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının şifresini özenle saklanma yükümlülüğü olduğunu ve bu nedenle doğacak zararlardan davacının sorumlu olacağını, davacının zararının şifrenin 3. kişilerce öğrenilmesi sonucu meydana geldiğini, bankanın sisteminden kaynaklı bir zarar söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bankaların objektif özen sorumluluğu olan kuruluşlar olduğu, hafif kusurlarından dahi sorumlu oldukları, davalı bankanın internet bankacılığının kullanımı konusunda davacı müşteriyi SMS vb. yolla uyardığını ve eğitim verdiğini ispatlayamadığı, müşteriye her işlem için şifre verme, şüphe uyandıran işlemlerde müşteriyi uyarma gibi ek güvenlik tedbirleri almadığı, işlemin yapılış şekli ve adedi karşısında davacıya müterafik kusur izafe eden bilirkişi raporuna itibar edilmediği, ek güvenlik önlemlerini almayan bankanın hafif kusuru bulunsa dahi davacının zararının tamamını tazminle mükellef olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 11.890,00 YTL’nın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.