Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6617 K.2011/16779

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2009 tarih ve 2008/280-2009/441 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan sigorta şirketi ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan Eti Maden Kurumu arasında imzalanan 22.03.1995 tarihli sözleşme gereğince Elazığ İli Maden İlçesi’ndeki Ergani Bakır İşletmesi’nin kiralandığını, sözleşmenin 10.maddesi gereğince maden sahasının tüm makine ve ekipmanı ile birlikte kiralayan davalı menfaatdar gösterilerek diğer davalı nezdinde sözleşme süresince all-risk sigortasının yaptırıldığını, poliçede kiralayanın menfaatdar gösterildiği dönemde makine ve ekipmanın kullanılmaz, çalışamaz, bakımsız ve hurda olduğunu, bu yüzden davacı tarafından tamirat, tadilat,

ekleme ve yenileme işlemi yapılarak işletmeye toplam 4.000.000.-USD’lik yatırım yapıldığını, bu makine ve teçhizatın davacı menfaati açısından ayrıca yangın poliçesinin de yaptırıldığını, işletmede 01.08.2005 tarihinde yangın çıkması ile birlikte belirlenen hasar tazminatının davacıya ödenmesi gerekir iken davalı ... şirketince tevdi mahalli tayini suretiyle bankada açılan hesaba ödendiğini, oysa anılan hasar tazminatının yangın poliçesi kapsamında verilen teminatla ilgili olduğunu ve diğer davalının anılan tazminat üzerinde herhangi bir hakkının bulunmadığını,

kiralayanın hakkının ancak sözleşmenin 9/2.maddesi gereğince sözleşme bitiminde taşınır ve taşınmaz varlıkların çalışır durumda teslimi, aksi halde belirlenecek bedelinin ödenmesini istemekle sınırlı olduğunu, ödemeye esas poliçede davalı kiralayanın menfaattar olmadığını, davalı ... şirketinin de davacıya ödeme yapmayarak muarazaya katıldığını, davacının davalı kiralayana teslim edemeyeceği makine ve teçhizat bedelinin 94.000.-YTL = 71.472.-USD olduğunu, başkaca bir ödeme yükümlülüğü bulunmadığını ileri sürerek,

hasar tazminatının ödenmesi konusundaki davalılar muarazasının giderilmesini, davacının davalı kiralayana 01.08.2005 tarihli itibarıyla ödemesi gereken tutarın 71.472.-USD olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan sigorta şirketi vekili, ödemenin davacıya yapılmaması konusunda muarazayı diğer davalının çıkardığını ve müvekkilince de hasar bedelinin tevdi mahalline ödendiğini ve müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan Eti Maden İşletmeleri vekili, davadaki istemlerin iki ayrı hukuki ilişkiye dayandığını, bu nedenle ayrı ayrı görülmesi gerektiğini, sözleşmenin 31.maddesi gereğince yetkili mahkemenin Ankara Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, esas açısından da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan sigorta şirketi hakkındaki davanın reddine, diğer davalı hakkında ise yetki yönünden dava dilekçesinin reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davacı ile davalılardan Eti Maden İşletmeleri arasında imzalanan 13.02.2007 tarihli sulh anlaşmasıyla davanın konusu kalmadığından esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, sulh anlaşmasındaki davacı kabulüne göre belirlenen 58.601,77 TL açısından davalı ... dava açılmasına neden olduğundan bu miktar üzerinden sigorta şirketinin yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan sigorta şirketi ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan sigorta şirketi ve katılma yoluyla davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.