KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2010/6763 E., 2010/7058 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Haziran 2010
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.10.2008 gün ve 2007/462 - 2008/599 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.02.2010 gün ve 2009/3269 - 2010/1885 sayılı kararı aleyhinde temliken davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilleriyle aynı gruba dahil dava dışı ...Dağıtım Pazarlama A.Ş.'nin çalışanı ...'in yetkisiz yazılı ve sözlü talimatları ile şirket ve gerçek kişi müvekkillerinin davalı bankanın Oto Tamircileri 2.Sanayi Sitesi Şubesi'ndeki hesaplardan hesaben ödeme, nakit çekme, havale hesaplar arası virman, EFT gibi işlemlerle yapılan doğrudan veya dolaylı zimmete para geçirme yoluyla verilen zarardan özür borcunu yerine getirmeyen davalının da sorumlu olduğunu ileri sürerek (1.534.310.698.924) TL'nın akdi faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yapılan işlemlerin davacının yetkili temsilcisinin usulüne uygun yazılı ve sözlü talimatlarına dayandığını savunmuştur.
Mahkemece davacı şirketin alacağını diğer davacılara temlik etmesi nedeniyle aktif husumetten reddine, diğer davacılar yönünden kesinleşen şahsi alacaklar yönünden davanın kısmen kabulüne temlik edilen alacaklar yönünden ise davanın reddine ilişkin verilen karar, temliken alacaklar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Temliken alacaklılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, temliken davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2010/6763, K. 2010/7058, 18 Haziran 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama