Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6839 K.2011/3468

Taraflar arasında görülen davada Üsküdar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/06/2009 tarih ve 2007/202-2009/163 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 15.10.2002 tarihli kira sözleşmesi ile davalıdan taşınmaz kiraladığını, son dönem kira bedelinin yıllık 40.000 USD olduğunu, taşınmazın satış ile el değiştirdiğini, yeni malikin bu yeri davalının kiraya vermeye hakkı olmadığı halde kiraya verdiği iddiasıyla Üsküdar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde tahliye davası açtığını, tahliyeye mecbur kalan müvekkilinin dava konusu yerden çok daha küçük bir yeri yıllık 66.000 USD bedelle 01.04.2006 tarihinden itibaren kiralamak zorunda kaldığını, davalı ile yapılan kira sözleşmesine göre tazminat hakları olduğunu,

taşınmazı kira dönemi sona ermeden 6 ay önce tahliye etmek zorunda kalması nedeniyle fazla kira bedeli ödediğini ileri sürerek, 13.000 USD kira farkının taşınmazın tahliye edildiği 20.04.2006 tarihinden itibaren döviz faizi ile, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tahliye, taşınma ve yeni tesis masrafı olarak 1.000 TL'nin 20.04.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 13.03.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile tahliye, taşınma ve yeni tesis masrafları yönünden talep ettiği miktarı artırarak toplam 8.443,25 TL'nin 20.04.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kira sözleşmesinin 1 yıl süreli olduğunu, davacının mahkeme kararından 6 ay önce 20.04.2006 tarihinde taşınmazı kendi isteğiyle tahliye ettiğini, dolayısıyla tazminat hakkı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının taşınmazın eski malikleriyle 01.03.2002 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu, bu sözleşmede kiralananın 3. kişilere devir ve ciro hakkının bulunmadığı için yeni malik tarafından tahliye davası açıldığı, davalının kendi kiracısı olan davacıya sözleşmeye göre kiralananı kullanmaya hazır şekilde bulundurma sorumluluğu bulunduğu, davacının sözleşmeye göre bildirimsiz fesih hakkını kullanmakta haklı olduğu, kiralayanın da kiracının tüm zararlarını karşılamak zorunda olduğu, kira farkı alacağının döviz üzerinden karar altına alınmasını haklı kılan bir neden gösterilmediği,

davalının daha önceden temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle 6 aylık kira farkı alacağı 13.000 USD'nin dava tarihindeki karşılığı olan 16.573,70 TL'nin, taşınma ve yeni tesis masrafları karşılığı 8.443,25 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması ile davanın kira sözleşmesinin feshinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, sözleşmede tazminatın yabancı para üzerinden ödeneceğine dair bir hüküm bulunmamasına, zararın doğmasından sonra davalıya usulüne uygun olarak gönderilen temerrüt ihtarının olmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.