Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/691 K.2011/9301

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.03.2009 tarih ve 2006/213 - 2009/55 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ressam olduğunu, yapmış olduğu tabloların sergilenmesi amacıyla İstanbul Arcadium Alışveriş merkezi galerisinde sergi açtığını, davaya konu tablosunu da sergilenmek üzere buraya bıraktığını, söz konusu eserin, müvekkilinin bilgisi ve izni olmadan davalılardan ...'in hayat güzelmiş adlı şarksına diğer davalı tarafından çekilen video müzik klibinde arka fon olarak kullanıldığını, klipte müvekkilinin ismine yer verilmediğini ileri sürerek, tecavüzün önlenmesine,

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 2.500 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın klibin yayınlanmaya başladığı tarihten itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 31.01.2007 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek, maddi tazminat talebini 12.000 TL'ye çıkartmıştır.

Davalılar vekili, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği resimde adının yer almadığını, eser sahibinin davacı olduğunun anlaşılamadığını, FSEK'nun 12. maddesi dikkate alındığında müvekkillerinin bir ihlalinin bulunmadığını, resmin alışveriş merkezinin girişindeki holde asılı olduğunu, sergi amacı ile orada bulunduğuna dair bir emarenin olmadığını, alışveriş merkezi idaresinden klip çekmek için gerekli izinlerin alındığını, maddi ve manevi tazminat isteme koşullarının oluşmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu yağlı boya resminin FSEK'nun 4/1. maddesi kapsamında güzel sanat eseri olduğu ve davacıya ait bulunduğu, alışveriş merkezinin duvarında asılı iken eser sahibinin adının bulunmamasının, davalıların izinsiz ve eser sahibinin adına yer vermeden eseri klipte kullanmalarını haklı ve hukuka uygun hale getirmeyeceği, davalıların sabit olan eylemlerinin FSEK'nun 14. maddesinde düzenlenen umuma arz ve 15. maddede düzenlenen adın belirtilmesi yetkisinin ihlali niteliğinde olduğu, ayrıca mali haklardan olan çoğaltma, temsil, yayımlama ve umuma iletim haklarının da ihlal edildiği,

davacının maddi tazminat talebini FSEK'nun 68. maddesine dayandırdığı ancak açıkça üç kat tazminat talebinde bulunmadığı, diğer taraftan 68. madde uyarınca telif tazminatı talep edilmesi halinde, tazminata esas nüshaların toplatılmasının ve imhasının istenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, FSEK'nun 68. madde uyarınca belirlenen ve taleple bağlı kalınarak 4.000 TL telif tazminatının ve 4.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, telif ücretinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davacının maddi tazminat istemini FSEK'nun 68. maddesine dayandırdığı halde açıkça üç kat tazminat talebinde bulunmadığı gerekçesiyle bilirkişi aracılığıyla tespit edilen 4.000 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Ancak, 11.12.2006 tarihli bilirkişi raporunda rayiç bedelin 4.000 TL olduğunun, FSEK'nun 68. madde gereğince talep edilebilecek üç kat bedelin ise 12.000 TL olduğunun bildirildiği, bunun üzerine davacının 31.01.2007 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 12.000 TL olarak ıslah ettiği, bu durum karşısında davacının artık rayiç bedelin üç katı tazminatı talep ettiğinin kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.