Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/6959 K.2011/16873

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/03/2010 tarih ve 006/514-2010/62 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1988 yılında davalının ünite dergisinde yayınlanmak üzere "Gökyüzünde Yolculuk" isimli kısa öykü yazdığını, aralarında yazılı bir neşir sözleşmesi olmadığını ancak verilen iznin salt 1998 yılına ait olmasına karşın, davalının bu öyküyü yayınlamaya devam ettiğini, 1997 yılından 2005 yılına kadar yayınlanan tüm dergilerin 6. sayısında müvekkiline ait öykünün yer aldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 9000 TL manevi, 90 TL maddi tazminatın işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu derginin Talim ve Terbiye Kurulu'nun kararı ile seçme ve derleme eser niteliğinde olduğunu, tüm okullarda yardımcı kaynak olarak okutulmasının tavsiye edildiğini, her sayıda davacı yazarın ismi bulunduğundan manevi hak ihlali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının eyleminin iktibas sınırları içinde kalmadığı, bu haliyle telif hakkının doğduğu ve davaya konu öykünün davacının bilgi ve izni olmadan yayınlamasının davanın haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle her yıl için kademeli olarak 245 TL maddi ve her yıl için kademeli olarak 350 TL manevi tazminatın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.