Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/696 K.2010/4154

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 gün ve 2007/91-2007/250 sayılı kararı onayan Daire’nin 12.10.2009 gün ve 2008/5849-2009/10471 sayılı kararı aleyhinde davalılardan TPE vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30 ve 32. sınıflar için tescilli “FİT” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı anonim şirket tarafından da aynı sınıfta yer alan ürünler için “PİYAFİTY” ibaresinin marka olarak tescili için başvurulduğunu, müvekkilince yapılan itirazların “markaların benzer olmadığı” gerekçesiyle davalı TPE tarafından reddedildiğini ileri sürerek, 12.03.2007 gün ve M-271 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirketin 08.07.2004 tarih ve 2004/21085 nolu 29, 30 ve 32. sınıfta yer alan emtialar için "PİYAFİTY" ibareli markanın tescili başvurusu kabul edilip markanın tescilinin yapılması halinde iptaline ve terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, dava konusu 2004/21085 nolu "PİYAFİTY" ibareli markanın tescil başvurusu için gerekli harçların ödenmediğini, bu nedenle başvurunun hükümden düştüğünü, davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, PİYAFİTY ibareli marka başvurusunun davacıya ait "FİT" markası ile aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının "FİT" ibareli markasının 29, 30 ve 32.sınıftaki ürünler için tescilli olduğu, davalının "PİYAFİTY" ibareli marka başvurusunun da aynı sınıfta yer alan emtialar için yapıldığı, davacı markasının davalı başvurusu yönünden 556 sayılı KHK’nin 7/1-b ve 8/1-b hükümleri uyarınca tescil engeli oluşturduğu, aksi yönde tesis edilen YİDK kararının isabetli olmadığı, başvurunun hükümden düşmesinin hukuken varlığını sürdüren

YİDK kararını ortadan kaldırmayacağı, davanın konusuz kaldığı yönündeki davalı şirket savunmasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 12.03.2007 tarih ve M-271 sayılı YİDK kararının iptaline, 2004/21085 sayılı başvuru işlemden kaldırıldığından ve tescil gerçekleşmediğinden hükümsüzlük istemi konusunda bir karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalı TPE vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalılardan TPE vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan TPE vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.