Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7001 K.2010/7961

Taraflar arasında görülen davada Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.06.2008 gün ve 2006/63 - 2008/124 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.03.2010 gün ve 2008/11936 - 2010/2589 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta sözleşmesi ile sigortalı emtianın davalıya ait araç ile taşınması sırasında park halindeki araçla birlikte çalındığını, bedelinin müvekkili tarafından sigorta ettirenine ödendiğini ileri sürerek, 29.347 YTL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def’inin yanında, aracın çalınmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını da savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, aracın çalınmasında davalının kusurunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar,davacı vekilinin temyizi üzerine "ispat külfetinin davalıda olduğunun kabulü ile davalı tarafa hırsızlığın kendi kusurundan kaynaklanmadığına ilişkin ispat imkânı tanınarak neticesine göre bir karar verilmesi gerekirken, ispat külfetinin davacı tarafa yüklenmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle,davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.