Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7110 K.2010/9071

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.07.2007 gün ve 2005/397 - 2007/224 sayılı kararı onayan Daire’nin 05.02.2009 gün ve 2007/12339 - 2009/1230 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin market işlettiğini, işyerinde davalıdan aldığı POS cihazının bulunduğunu, 17.02.2005 tarihinde ... adlı şahsın müvekkilin marketinden satın aldığı ürünlerin bedelini sahibi olduğu kredi kartı ile ödediğini, davalı bankanın kredi kartına provizyon vererek satış bedeli olan 9.800 TL’nı müvekkilinin hesabına aynı gün geçmesine rağmen sonradan haksız ve keyfi olarak el koyduğu parayı ödemediğini ileri sürerek, 9.800 TL’nın davalıdan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu işlemin gerçekleştirildiği kredi kartının sahte olduğunu, davacının sözleşmede yer alan kurallara aykırı davrandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı banka tarafından davacının alacağının haksız olarak ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 9.535,40 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ait istemin reddine karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 05.02.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.