Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7507 K.2012/8120

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/03/2010 tarih ve 2009/61-2010/41 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/05/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... ile davalı Ülke Yayın Ltd. Şti. vekili Av..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “ÜLKER” ibareli tanımış markanın sahibi olduğunu, ayrıca "ÜLKEN", "ÜLKE", "ÜLKER ÜLKEM" markalarını da adına tescil ettirdiğini, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “ÜLKE” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2006/36603 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından itirazda bulunulduğunu, ancak reddedildiğini, oysa müvekkili markasının uzun yıllar kullanım ile bilinen ve tanınan bir marka haline geldiğini,

davalının müvekkilinin tanınırlığından faydalanma amacında olduğunu ileri sürerek, 2008-M-6171 sayılı YİDK kararının iptaline, markanın tescili halinde 2006/36603 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı başvurusu ile davacının itiraza dayanak "ÜLKER" markası arasında işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını, anlamlarının tamamen farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Ülke Yayın Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen “ÜLKE” ibaresinin müvekkilinin 03.07.1982 tarihinden itibaren sicile kayıtlı ticaret ünvanının ayırt edici ilavesi ve kesintisiz kullandığı tescilsiz markası olduğunu, işaret üzerinde eskiye dayalı kullanımla kazanılmış hakları olduğunu, gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, “ÜLKER” markası ile “ÜLKE” markası ortalama tüketici gözünde anlam olarak tamamen farklı algılanan markalar olduğu, bu nedenle “ÜLKE” markasının tescili nedeniyle “ÜLKER” markasının ayırt edici karakterinin zedelenmesinin söz konusu olmayacağı, davalı Ülke Yayın Haber Ticaret Limited Şirketi'nin 1982 yılında kurulduğu, bu tarihten itibaren hem ticaret unvanının bir parçası olarak, hem de tescilsiz marka olarak davacıdan çok farklı bir alan olan yayıncılık sektöründe faaliyet gösterdiği,

davalının ticaret unvanında yer alan “ÜLKE” ibaresinin kendi adına marka olarak tescilinin davacı tanınmış markasından haksız bir yarar sağlanması ya da markanın itibarına veya ayırt ediciliğine zarar verilmesi şartlarının da gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava konusu işaretler arasında yazılış, görsel ve işitsel anlamda benzerlik bulunması nedeniyle mahkemenin sözkonusu işaretlerin benzer olmadığına ilişkin gerekçesi yerinde değil ise de, davalıya ait ÜLKE ibaresinin tescili istenilen 35 ve 41. hizmet sınıflarında ortalama alıcılar nezdinde 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açmayacağının anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.