Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7539 K.2010/6825

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.02.2010 tarih ve 2010/367 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin davalı şirketin ürettiği ürünlerin taşıma işini yaptığını, yapılan iş karşılığında kesilen faturaların ihtara rağmen ödenmediğini, müvekkilinin 66.919,00 TL alacaklı olduğunu, alacağın rehinle temin edilmediğini ileri sürerek, İİK’nun 257. maddesi uyarınca alacağını temin için borçlunun yeterli miktarda taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerde bulunan hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, talebin dayanağının 13 adet fatura olduğu, faturanın tek başına alacağın belgesi olamayacağı, faturaya dayalı alacağın başka delillerle ispatı gerektiği, ticari defterlerin incelenmesi ve sonucuna göre alacağın belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.