Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7561 K.2010/11021

Taraflar arasında görülen davada Köyceğiz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.02.2009 tarih ve 2007/261 - 2009/34 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Köyceğiz Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/135 Esas 2003/137 Karar sayılı dosyasında davacılara ödenecek tazminatın davalılar müvekkil ... ve malik ... ile sürücü ...’dan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini, Köyceğiz İcra Müdürlüğü’nün 2003/498 Esas sayılı dosyasında müteselsil borçlular aleyhine yapılan takip sonucu 91.939,30 TL’nın müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, zarara sebep olan davalılardan anılan meblağın müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, bozmadan sonra yapılan ıslahla anılan meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı Bakanlığın kusuru bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı ...’nın, geziyi düzenleyen olması ve geziye katılacak olan araçların Bakanlık izni ile geziye katılmaları nedeniyle araç maliki ve sürücüsünün istihdam edeni konumunda bulunduğu, taşıma sözleşmesinin tarafı olduğu, Borçlar Kanunu’nun 55. maddesinde istihdam edenin sorumluluğunun düzenlendiği, istihdam edenin, yanında çalıştırdığı kişinin hizmetlerini ifa ettiği sırada karşı tarafa verdiği zarardan dolayı sorumlu olduğunun belirtildiği, üçüncü şahıslara karşı bu zararı ödedikten sonra yanında çalıştırdığı kişiye rücu imkanının olduğu,

davacı Bakanlığın kusurunun bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü ...'ın 8/8 oranında kusurlu bulunduğu, işleten ...’nın da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 91.939,30 TL’nın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 04.02.1948 tarih 1944/10 Esas, 1948/3 Karar nolu İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bozmadan sonra “ıslah” ın mümkün bulunmamasına göre davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.