Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/759 K.2011/8629

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/09/2009 tarih ve 2008/10-2009/111 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin P&C’nin ilk mağazasını 1901 yılında Berlin’de açtığını, on iki farklı ülkede yüzü aşkın mağazasının bulunduğunu, tanınmış vasfındaki “P&C” ibareli markanın, 18, 24, 25 ve 35. sınıflarda.1999 yılında tescil edildiğini, davalının ise 2005 yılında “P&C POCCE CAPANNA” ibareli markasının 25. sınıfta tescil ettirdiğini, bu tescilin 556 sayılı KHK 8/b bendine aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü, hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her iki marka arasında bir benzerlik veya iltibas bulunmadığını, tek benzer yanlarının ilk harfleri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, “P&C” ibaresinin davacı markasının esas unsuru olup tanınmış marka olduğu, davalı markasının 25. sınıfta 01.04.2005 tarihinde tescil edildiği, “P&C” ibaresi ile yanındaki “POCCE CAPANNA” ibarelerinin tamamının esas unsur niteliğinde bulunduğu, “P&C” ibaresinin markada üst pozisyonda konumlandırıldığı, davalının faaliyet gösterdiği sektör dahilinde davacıya ait markayı bilmesi gerektiği, hizmet sınıfları aynı olan markaların esas unsurlarının karıştırılmaya yol açacak kadar benzer olduğu gerekçesiyle, davalı markanın hükümsüzlüğüne, hükmün ilanı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.