Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/7833 K.2010/8158

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.02.2008 gün ve 2007/75 - 2008/29 sayılı kararı onayan Daire’nin 23.03.2010 gün ve 2008/7627 - 2010/3199 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı - karşı davalı vekili, ...

Film firma adıyla 60'ın üzerinde film imal eden müvekkili ...'in 1978 yılında Aşk Mahkumları, Sabır Taşı, 1979 yılında Fadile ve Sabuha isimli filmleri 1973 yılında da dava dışı ... ile birlikte Rabia isimli filmi yaptığını o tarihte yürürlükte olan mevzuata göre bu filmlerin eser sahibi olduğunu, yine o tarihte 20 yıl olan koruma süresinin 4630 sayılı yasa ile uzatılıp dava konusu filmlerin mali haklarının eser sahibi olan davacıya döndüğünü, filmlerin kopyalarını elinde bulunduran davalının bunlar üzerinde hak iddia ettiğini ve kullanmak suretiyle eser sahipliğinden doğan haklara tecavüz ettiğini ileri sürerek,

müvekkilinin Rabia isimli filmde % 50, diğer filmlerde tam eser sahibi olduğunun tespitine, bu filmlerin davalı tarafından televizyonda gösterilmesi ve sair şekillerde kullanılması suretiyle vaki ve muhtemel tecavüzün men'ine, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı - karşı davalı vekili, 5846 sayılı Kanunun ek 2. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğunu, 20 yıllık koruma süresi dolan filmlerin kamu alanına düştüğünü, bu hakların tekrar canlandırılamayacağını, 2001 yılında yapılan yasa değişikliğinden 6 yıl sonra hak iddia edilmesinin kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunması, karşı davasında ise, müvekkilinin sözleşme tarihinde yürürlükte olan yasa hükümleri gereğince dava konusu filmleri üzerinde mülkiyet, çoğaltma ve temsil haklarına sahip olduğunun tespitine, mülkiyet hakkına olası tecavüzlerin meni'ine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verdiği kararının Dairemizce onanması üzerine davalı - karşı davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı - karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.